| fančeńe | n (sg. NA fančeńe, fantčeńe, G -a, I -em, pl. N -a) etim. v. fanta; isto što fanteńe. Glad bledim vustam fančeńe nazvešča. Jurj 122. Vitezov ovde vnožina je bila, ke fančeńe kupi. Henr 179. Ńegov odurni čin z fantčeńem mojem nadomestčen bude. Zriń 44. |