| fantliv | adj. (sg. N m. fantliv, -i, pl. N m. -i) etim. v. fanta; osvetljiv; usp. fantan, fantļiv. Ovo mora vragohitani človek biti i jako fantliv. Brez diog 120. |
| fantļiv | adj. (sg. N f. fantļiva, n. -o, pl. A f. -e) etim. v. fanta; isto što fantliv. Jedna je [pokora] fantļiva, koja se daje pokorniku po jakosti kļučo. Mulih prod 69. Ńejne fantļivo serdce ne se predi vpokojilo doklam goder ni bil skončan. Krist žit 113. |
