| fortel | m (sg. N fortel, I -em, pl. I fortieli Perg 139) njem. Vorteil; kleveta, izlika; lukavstvo; himba; usp. forteļ 2. Perńu bi kaj inimi to inimi fortieli na drugu oktavu odlačila. Perg 139. A vnogimi puti hinbo, čalariu, kańbo i fortelem šatanaš bude vojuval. Vram post B, 53. |
| forteļ |