f (sg. V gizdavica, pl. D -am, A -e) f. od m. gizdavec; gizdavica; usp. gizdavka 1. Greha gledeč plaču tamo [v peklu] dele žuhku gizdavcem, lotrom. Noč viğ 61. A ti, o gizdavica, … za dim prazne dike vekivečnu diku daješ. Gašp IV, 763.
