| golem | adj. (sg. N m. golem, f. -a, G m. -a Bel prop 64, -oga P s. v. corpulentus 113, n. -oga) jako velik, krupan, golem. B (s. v. atlanticus, devastus … kruto velik … golem … prostran, grandis s naznakom da je dalm.; golem), J (s. v. ingens, magnus), P (s. v. corpulentus 113). David … be pobil golema onoga … orijaša Golijata. Bel prop 64. Ovo bil jest [Šaul] golema peršona. Gašp IV, 816. |
