f (pl. I grančicami) dem. od grana1 1; mala grana, grančica; usp. granica1, sveržica, vejka. Po letu kinčila je [Genovefa] ńega [križ] z loznem cvetičem, po zimi pako z jelovemi, borovičnemi i drugemi grančicami. Mat gen 44.
