| harmicarski | adj. (sg. N m. harmicarski, G m. -oga, A -u) etim. v. harmica; carinski, mitnički. Nazivle čisto narodno … penes foenile harmicarski spužnik. VZA 13, 54. Oberh harmicarskoga dohodka … svedoče listi pri Fragepanu najdeni. Gašp III, 344. Dvorska kamera je harmicarsku službu vu Karlovcu seńskomu harmicaru … podelila. Nov horv 13 a. |
| harmičarski | adj. (pl. G m. harmičarskeh, I f. -emi) etim. v. harmica; isto što harmicarski. Takva pošilańa samo z harmičarskemi boletami obskerbļena moreju se prijeti. Danica (1847) 166. |
