f
1. ona koja hvali drugoga, hvaliteljica; usp. hvalnica. B (s. v. laudatrix, praedicatrix … pripovedavka … nazvestitelica … razglasitelica … hvalitelica; hvalitelica), J (s. v. laudatrix).
2. u svezi sama svoja ~ hvastavka, hvalisavka. B (s. v. ostentatrix … znašavka … sama svoja hvalitelica), J (s. v. ostentatrix).