adj. (sg. N n. javorovo, G n. -oga, L n. -om, pl. N m. -i) usp. javorni.
1.
a. koji se odnosi na javor 1; javorov; usp. javorni. Vreže šibe topolove zelene, mandalske i javorove. Gašp I, 359.
b. u svezi javorovo drevo bot. isto što javor 1. B (s. v. acer, acernus, bruscum), P (s. v. mensa acerna 925).
2. koji se odnosi na javor 3; grabov. J (s. v. orneus).
3. koji se odnosi na javor 5; isto što lavorični. Ovce rešiš vuših ako ńe pereš z vodum vu kojoj je bil duhan ali javorovo koreńe obkuhano. Danica (1847) 138.
