m (sg. N ježuita, pl. N -e) lat. Jesus.
1. crkv. kat. isusovac, jezuit; usp. jezovit, ježovit, ježovita, ježuit, ježuvit, ježuvita. Ne pop, ne ježuita, ne frater prost od toga židovskoga osujavańa. Habd ad 689. Duhovne jačke … Juraj Mulih, ježuita, mišionar apoštolski, po horvatskih selih obnaša. Mul jač 1. Jesu leto 1606. vu Zagreb bili vpeļani ježuite. Danica (1847) 203.
2. (pl.)jedno od imena prvih Isusovih sljedbenika; usp. ježuan. Kak su se pervo i potlam vu nekojeh mestah Krištuševi nasledniki ozavali? … ježuani ali ježuite. Mul pos 87.
