m (sg. G lauruša, I -em) etim. v. lavorika; bot.1. isto što lavorika 1. Na tretem drevu lauruša bil je Friderikuš, treti toga imena cesar. Švag I, 237.2. isto što lovarika 2. Vezda [sem] … ufal z laurušem glavu koruniti. Jurj 99.
