| ļusnuti | pf. (prez. sg. 3. ļusne) pf. od impf. ļuskati; isto što lusnuti. Negda žena muža pļusne, malo fali da ne ļusne. Kal-a (1806) 42. |
| lusnuti | pf. (inf. lusnuti; prez. sg. 3. lusne, pl. 3. -u; pridj. akt. sg. m. lusnul, f. -a) (v. lusk); pf. od impf. luskati; lupnuti, tresnuti o što pri padu; pasti; usp. ļusnuti. Zbog serditosti neizpuńene mertva bi bila lusnula i razpukla se. Matak II, 450. Gospon Papilončič … od smradnoga betega na smetju lusne. Lovr ad 144. |
