m (sg. N mertvec, mërtvëc, G mertveca, mërtvëca, mrtveca Gal 152, D mertvecu, A -a, L -u, pl. N -i, mrtveci Krl 50, G mertvecev, A -e, I mrtveci Henr 196, 207).
1. mrtav čovjek, mrtvo tijelo, mrtvac; usp. mrlič, mrtvac, mrtvik. B (s. v. bustuarii … vu staro vreme pri poganineh zvali su se oni koi su se pri grobu na pošteńe mërtvëca sekli, bustum, cadaver, canito, defunctus; mërtvëc), P (s. v. feralia 68). Kotere su miloserdi telovne? … Mertve ali mertvece pokapati. Vram post A, 160 a. Imaš v hiže tvoje mertveca. Habd ad 692. Francuskeh potokov krvava vsa voda obilna do morja vsud z mrtveci hoda. Henr 196. Nagne se [opat] proti mertvecu i zakrikne. Gašp II, 31. Odtvorena je drevna cirkva za videti mertveca. Nov horv 75. Spoznavši Pravicu vre bogci su mrtveci. Krl 50.
2. fig. ono što je u stanju raspadanja, što više ne služi svrsi. I od mrtveca (stare kleti)nam je ostalo pletera kup i vrpa zemlje. Gal 152.
