n (sg. N nakladańe, I -em) gl. im. od nakladati; tovarenje, krcanje; usp. oprteńe. J (s. v. oneratio … nakladańe … tovoreńe … teršeńe … operteńe). Kaj najberže … mogli su, paščili su se z nakladańem svojem. Rob II, 200.
