f (sg. N okruglina, G -e, A -u, L -e Bel prop 98, -i St kol 1866, 4.
1. ono što je okruglo, okruglina, okruglost; usp. oblina, okolišče 3, okolobar, okrugloča, okruglost, okrugļina. B (s. v. orbis; okruglost), J (s. v. globositas), X (s. v. orbis). Die Runde, ova okruglina. Mat gram 29.
2. u svezama ~ nebeska isto što okrug nebeski s. v. okrug. J (s. v. orbis … orbis coelestis … kolobar, ali okruglina nebeska); ~ sunčena Sunce. Ivanuš evangelišta … piše da je videl angela stoječega vu okrugline ili kolobaru sunčenom. Bel prop 98. Isto bitje ili okruglinu sunca na nebu, ńegvu svetlost pri nas na zemļi, a vručinu pri suncu i svetlosti čutimo i spoznavamo. Gašp II, 104; ~ zemeļska Zemlja; globus. Za te, za stan tvoj celu zemeļsku okruglinu je [Bog] stvoril. Verh 478.
