| plamniti | impf. (inf. plamniti; prez. sg. 1. plamnim, 3. -i; pridj. akt. pl. f. plamnile) impf. od pf. plamnuti; gorjeti, plamtjeti; plamsati; paliti vatru, potpaljivati; usp. plamneti, plamnuvati, plamteti, plasati, plasikati, plisikati. H (s. v. plamnim), J (s. v. flammigero … plamnim … plamnom sičim … plamen puščam, inflammo). Lodern, plamniti. Nem jez 180. Vse vojščenice jesu jasno plamnile. Danica (1842) 85. Reč Ignis Festivus luctvu biti ima: jogenj kaj plameno na veselje plamni. Krl 118. |
