| prezepsti | pf. (inf. prezepsti; prez. pl. 3. prezebeju; pridj. akt. sg. m. prezebel, pl. m. -bli, f. -e; pridj. pas. sg. A m. prezebļen, pl. N f. -e) promrznuti, prozepsti; usp. prezimeti. Ako volu su prezeble noge, tak [ih] moreš z ńegovemi staremi dlakami oprati. Hiž kniž 219. Vumirajučem prazne reči ne hasniju, prezebļene ruke ogńa ne bežiju. Krizm osm 205. Kak da te zgreje, gda i on je bogec prezebel. Pav cvet 27. |
