| prokšuvati | impf. (prez. sg. 1. prokšujem, 3. -je) ponašati se obijesno, razuzdano, raspušteno; usp. prokšije spravļati s. v. prokšija, prokšiti II. B (s. v. lascivio 2. … prokšujem, protervio 2. … prokšujem, sinopisso … prokšujem … prokšie spravļam; prokšujem). [Dobro dete] po vulicah … ne prokšuje, nego doma kaj dobra posluje. Mul šk 488. |
