n (sg. N puškareńe, I -em) etim. v. puška; gl. im. od puškariti se; isprekidano pucanje iz pušaka; razmjena puščane paljbe među sukobljenim stranama; usp. puškańe. B (s. v. ). Nigdo ne sme po nareğenoj straži z kričem ali puškareńem pobunu činiti. Vojn art 6.
