| razgraditi | pf. (inf. razgraditi; pridj. akt. sg. m. razgradil; pridj. pas. sg. N m. razgrajen, n. -o, f. -a) srušiti, razrušiti; ukloniti, srušiti ogradu; usp. rasplotiti. H (s. v. razgraditi), B (s. v. dissepio … razgrağujem … razgradil sem … grağu … plot razmečem … razplečem … razplel sem, disseptus … razgrajen … razgrajena … razgrajeno). |