| srdasce | n (sg. N serdasce) isto što srdašce. J (s. v. corculum … serčece … serdasce). |
| srdašce | n (sg. N sardašce, serdašce, V serdašce) hip. srdašce (o dragoj osobi ); usp. srdasce. H (s. v. ), B (s. v. cor … sërce … sardašce s naznakom da je dalm. corculum … serdašce … serčece), X (s. v. cor … corculum … serčece … serdašce). [Ona ńega] zove: Moj zlati tovaruš, moj kinč, duša, serdašce. Gašp IV, 273. [Vuk] je začul da se je mati počela detetu militi … Moje serdašce, ne boj se ti ako vuk dojde, mahom ga vubijemo. Krist bas 68. |
