| cerje | n zb. im. od cer1; cerova šuma; usp. cerovje. B (s. v. ilicetum). |
| cerk- | v. crk-. |
| cerl- | v. crl-. |
| cern(-) | v. crn(-). |
| cernekski | adj. (sg. L m. cernekskem) koji se odnosi na mjesto Cernek, cernečki. Šandor Maļavec [je] vu velikanskem kotaru veliki sudec … [a] Ferenc Kovačič vu cernekskem. Danica (1842) 61. |
| cernički | adj. koji se odnosi na mjesto Cernik, cernički. Nekoji zmed duhovneh pastirov imajuči odperte noge … jenkrat dojde vu cernički klošter. Gašp III, 344. |
| cerov | adj. (sg. N m. cerov, n. -o, f. -a, G m. -oga, f. -e, L m. -em, pl. A f. -e) cerov. v. cer1. H (s. v. cerovo drevo), B (s. v. cerreus, cerrus, ilex, onocecis, verticium; cer), J (s. v. cerreus, haliphloeus, hemeris … cerovo drevo sadovno, ilex, ilicetum), P (s. v. calyx echinatus 529). Za vručinu zeti cerove kore gnile. Medik 16. Ako vu jeseni vu želudu, navlastito cerovem, najde se pavuk, nesrečno leto [bude]. St kol (1866) 112. |
| cerovje | n isto što cerje. J (s. v. ilicetum). |
| cerovka | f (sg. A cerovku) u svezi ~ dińa bot. dinja čvrste i hrapave kore kao u cera (v. cer1). Betežnik ako ravno pokoren je doktoru i straja se od dinskog jeliša, ali strajati se ne hte da gda vidi lepu cerovku dińu. Habd ad 580. |
| cerozubec | m onaj koji se smije pokazujući zube. B (s. v. ). |
