| circijanski | adj. (pl. N f. circianske) lat. circensis; u svezi circijanske igre cirkuske igre u starom Rimu. Circianskeh vre zdavna je nestalo igrih. Švag I, 252. |
| cirenenec | m (pl. G cirenencov) sljedbenik filozofske škole s početka naše ere, cirenaik (prema imenu staroga grada Cirene u sjevernoj Africi ); usp. cirinenec. Negvi [s. Štefana] … suprotivniki jesu bili iz sinagoge (škole) slobodńakov, cirenencov, aleksandrincov. Krist žit I, 202. |
| cirenenski | adj. (sg. N m. cirenenski, G m. -oga, A m. n. -oga). |
| cirenijanski | adj. (sg. N f. cirenianska) koji se odnosi na Cirenu, stari grad u sjevernoj Africi; usp. cirenenski 2, cirenski, cirinski. Feretima, cirenianska kraļica, živa je od červov pojedena. Habd ad 155. |
| cirenski | adj. (sg. N m. cirenski, pl. G f. -eh) isto što cirenijanski. Popisal je živleńe s. Šimeona mudri Teodoretuš, biškup cirenski, koteri ńega dobro je poznal. Gašp I, 182. |
| cirihski | adj. (sg. L f. cirihskoj) koji se odnosi na švicarski grad Zürich; u svezi cirihska država kanton Zürich. Derži se [ov zbor] vu cirihskoj ali vu lucernskoj … deržavi. Danica (1842) 26. |
| cirilijanski | adj. (sg. N n. ciriliansko) ćirilički (o pismu ); usp. cilirijanski. Imali jesu …negda Slavinci svoje lastovito pisańe, i to dvojverstno; ciriliansko, čjurulica zvano, i glagolitičko. Mikl izb 66. |
| cirinenec | m (pl. N cirinenci) isto što cirenenec. Židovi i diaki petereh škol … ki su zvani libertini, cirinenci … postave se na pregovarjańe. Gašp IV, 778. |
| cirinski | adj. (sg. A m. cirinskoga) isto što cirenijanski. Iduči [oni] teda najdoše človeka cirinskoga, imenom Šimuna. Vram post A, 85. |
| cirka | f (sg. A cirku) isto što cirkva. Družinicu … v cirku pošlete! Citara 324. |
