| lutoran | m (sg. N lutoran, pl. N -i, G -ov) isto što luteran. Vu same Evrope … vekši del je lutoranov [i] heretnikov. Zagr IV, 417. Ah, da je barem lutoran na ognju peklenskom zežgan. Krl 18. |
| lutoranski | adj. (sg. A m. lutoranski, pl. N m. -i) koji se odnosi na lutoran; isto što luteranski. Izegnani jur biše iz štajerskoga deržańa lutoranski prodikatori. Ratk 6. Varaždinski … varaš … prijel [je] lutoranski zakon. Danica (1848) 139. |
| lutorański | adj. (sg. N f. lutorańska) koji se odnosi na lutoran; isto što luteranski; izr. vpiknuti (koga) lutorańska kača biti, postati krivovjerac, protestant. Grof Keglovič … na garbu nosi čarnega kukmača i kozla, kaj ga nigdar neje vpikla lutoranjska kača. Krl 36. |
| Luzitanec | m (sg. G Luzitanca) stanovnik Luzitanije (danas Portugal ); usp. Lužitanec. Henriada … nadvladana neje … od Ariosta i Tassa Talijanov, od Kamoensa Luzitanca. Henr 177. |
| luzitanski | adj. (sg. G luzitanskoga) koji se odnosi na Luzitaniju (v. Luzitanec); usp. lužitanski. Po koruni zvezd dvanajst razumeti se mogu … duhovne kčere iz kraļevskoga … roda … to jest … Eleonora, kči Alfonša, pervoga luzitanskoga kraļa. Gašp III, 464. |
| lužańek | m dem. od lug1; isto što lug11. B (s. v. sylvecula; gaj). |
| lužğina | f (sg. I lužğinum) isto što lupina 1. Suprot flusom i zubnoj boli češńaka 3, 4 čehule z lužğinum … stuci. Mikl izb 133. |
| lužğińe | n (pl. I lužğińem) zb. im. od lužğina; isto što lupińe 1. Za nuterńi keh … pokri końa … suhem od češńaka lužğińem. St kol (1866) 142. |
| lužğiti | impf. isto što lupiti1I. Ovde je graha za lužğiti. Rob I, 4. |
| lužen1 |
